Sıkıntıyla itiraf etmek gerekirse…

  • Bir iki günden daha sonrasını planlamak zor geliyor çoğunluğa. İş hayatında bir mecburiyet, ama iş dışında, “özgür” olunan alanda uzun dönemli planlama çok fazla yapılmıyor.
  • Yalnız yemek yemeyi sevmemek doğal. Temelde Aslan, Leopar ya da Kurt saldırılarına karşı gelişmiş bir alışkanlık. Ortada övünecek bir şey yok.
  • Orta Asya’da hala insanlar yaşıyor!!!!
  • Gecenin bu saatinde kaçıncısını kapattığımı hatırlamadığım belgeselleri seyredip bir yandan da online bir kursu izliyordum, aklımda ne kaldı bilmiyorum.
  • Türkiye, aranmayı beklerken, aramayan insan örnekleriyle dolu. Plaza insanlarında da bunun bir yansıması var. Toplantı için anlaştıktan sonra “MR atar mısın lütfen???” Bir de hava atmaya çalışırken, bir toplantı için organizasyon bile yaptıracak çalışanınız olmadığını ne kadar vurguladığınızın farkına varsanız arkadaşlar…
  • Bu saatte bu yazdıklarımı okuma ihtimali olan kaç kişi kaldı acaba? Sabaha da bayatlamış olur. Tüh tüh. Neyse asıl zevkin altı ay sonra yazdıklarımı okuyup kendime hayret etmek olduğunu öğreneli çok oluyor.
  • Üfff haydi iyi geceler.